گذشت جوانی ام در کنج میخانه ای
و
روزگار تازیانه زنان به کنج خلوت گه زندانی کشانید مرا
به کدامین خطا، بمانند غم انگیز پاییزی ،
زرد شدم و فتادم برخاک نحس زندگی
مزل من کجاست جز در ویرانگی و آوارگی ،
ویرانگی کلبه ای موریانه زده در اعماق جان،
و
آوارگی روزهای تنهایی و تنهایی و تنهایی...
خیابان...
ما را در سایت خیابان دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 165